Nóż Santoku 15 cm Satake Yoshimitsu

Sprzedawcę polecam z czystym sumieniem – solidność kupiecka porównywalna z brytyjską (tą z przed Pierwszej Wojny Światowej). Biorąc pod uwagę kraj pochodzenia, otrzymujemy korzystny stosunek ceny do jakości, Na podstawie zakupionego egzemplarza pozwalam sobie wyrazić osąd, że japoński wytwórca dostarcza produkt przeznaczony do „dopieszczenia” przez przyszłego użytkownika. Rękojeść z surowego, niezabezpieczonego drewna o znacznej chłonności (zgodnie z japońską tradycją nawet rękojeści samurajskich mieczy – w wersji „roboczej”, nie paradnej – pozostawiano „surowe” – czyżby impregnował je pot samuraja i krew jego wrogów?). Cóż, w kuchni wszelki tłuszcz (np. z ryb lub mięsa) zapewne zaimpregnowałby drewno, ale moja raczej europejska estetyka nie zaakceptowała takiego rozwiązania. Zaimpregnowałem rękojeść lakiero-bejcą w kolorze jasnego dębu, przy użyciu tamponu flanelowego – wyszło nieźle, rękojeść dobrze się prezentuje i nie ulega łatwemu zabrudzeniu. Ostrze, delikatnie zdobione falistym „ornamentem”, nie zostało fabrycznie wyostrzone „na brzytwę” – być może ze względów bezpieczeństwa (?). Informacja na oryginalnym, stylowym opakowaniu (w wersji japońskojęzycznej) sugeruje ostrzenie dwustronne pod kątem 15 st. (na szczęście cyfry są pisane alfabetem łacińskim). Ponieważ nie posiadam wybitnie pewnej ręki, zastosowałem zakupioną wcześniej (w tym samym „Ostrym Sklepie”) ostrzałkę ręczną firmy LANSKY, pozwalającą na wystarczająco dokładne utrzymanie kąta ostrzenia na całej długości klingi, łącznie z tzw. „czubkiem”. Ponieważ ostrzałka ta oferuje ustawienia skokowe (17, 20, 25, 30 st.), zastosowałem odległość między krawędzią ostrza a krawędzią imadełka 18 mm zamiast zalecanych 16 mm. Po procesie ostrzenia z zastosowaniem kamieni „280” i „600” profil ostrza zachował „fabryczny” wygląd, a nóż uzyskał ostrość prawie krótkiego miecza japońskiego (prawie, aby ostrze nie stało się niebezpieczne jak skalpel). Teraz uzyskanie bardzo cienkich plastrów mięsa czy serów nie stanowi problemu. Na klindze zakupionego egzemplarza słabo widoczny ślad użycia twardościomierza w procesie kontroli twardości po hartowaniu – być może stosowana jest kontrola każdej sztuki, co oznaczałoby niezwykłą staranność japońskiego wytwórcy. Klinga wykonana ze stali zbliżonej do stali narzędziowej SK5 wymaga natychmiastowego płukania i suszenia po użyciu, zwłaszcza po krojeniu owoców, gdyż bardzo szybko koroduje. Ja po użyciu noża delikatnie powlekam klingę olejem jadalnym i przechowuję w drewnianym typowym stojaku, a i tak konieczne jest okresowe czyszczenie klingi (sprawdza się mleczko polerskie do stali nierdzewnej, np. z LIDL’a, i szmatka flanelowa). Użytkując ten produkt trzeba wykazać się iście „japońską starannością”. Trzeba też pamiętać, że nawet klinga z tak doskonałej stali kiedyś się stępi i ostrzenie trzeba ponowić. To jednak jest produkt dla mężczyzn z „samurajskimi ciągotami”. Pozdrawiam, Krzysztof