ST Unique Shirogami zest Santoku +Nakiri

Dwa profile na jednej desce: santoku i nakiri w praktyce

Satake Unique Shirogami#2 Santoku + Nakiri został pomyślany tak, żeby przy jednym gotowaniu rozdzielić zadania: Santoku 17 cm idzie w filety rybne i mięso bez kości, a Nakiri 17 cm zostaje do warzyw i ziół. Przy scenariuszu typu: kucharz w domu kroi na desce porcję łososia na 6-8 kawałków, potem sieka cebulę, paprykę i zioła do sosu – dwa ostrza ograniczają mieszanie zapachów i ułatwiają utrzymanie porządku na stanowisku.

Obie klingi są z węglowej stali Shirogami #2 o twardości ok. 60-61 HRC, więc ostrze potrafi długo trzymać roboczą ostrość, szczególnie przy cięciu warzyw i miękkich białek. W praktyce po kilkudziesięciu cięciach cebuli i pomidorów cienka geometria daje czyste krawędzie plastrów zamiast miażdżenia miąższu. To inny kierunek niż typowe zestawy w tej cenie ze stali nierdzewnej: tam łatwiej o „bezobsługowość”, ale zwykle trudniej o równie agresywną, cienką krawędź tnącą. Jeśli przy wyborze ważne jest porównanie profili i zastosowań, warto też zajrzeć do materiału Noże japońskie – podstawowe rodzaje i zastosowania.

W prowadzeniu pomaga szlif dwustronny symetryczny i niewielka grubość klingi ok. 2,1 mm; nóż przechodzi przez produkt, a nie wypycha go na boki. Nakiri ze swoją prostą linią krawędzi dobrze wspiera ruch góra-dół przy szatkowaniu kapusty czy krojeniu cukinii w równe plastry, a wysoka klinga działa jak łopatka do przenoszenia składników z deski do garnka.

Uczciwe ograniczenie jest jedno: to stal węglowa (rdzewna) i twarda krawędź, więc noże są do krojenia, nie do uderzania jak tasakiem. Do kości, mrożonek i bardzo twardych pestek lepsze są grubsze, odporniejsze konstrukcje; tutaj priorytetem jest precyzja. Po pracy wystarczy krótkie mycie i dokładne wytarcie do sucha, a przechowywanie na listwie, w bloku lub w osłonach chroni krawędź. Żeby utrzymać tę geometrię przy dłuższym użytkowaniu, pomocny jest poradnik Jak naostrzyć nóż kamieniem wodnym – krok po kroku.